۱۳٩٠/۸/٢٦
رابرت یاگر

تفنگ را از دست مرد درآورید. عکس می شود یکی از همین تصویرهای بی‌شمار محبت پدری و عشق مادری و عشق به بچه های ناز نازی، که شرحه شرحه هم کم ندارند. بعضی عکاس ها باید باشند تا عکس بگیرند تا آدم بداند گانگستر ِلاتین ِ مستقر در لوس‌ آنجلس هم که باشی، یک روز پدر می‌شوی. بعد ممکن است یک روز بنشینی جلوی پنجره، آن کلت کالیبر بالا را بگیری دستت و بچه مشق آدمکشی کند از همان ابتدا. قصه‌ی پسرک فقیری که از کوچه پس کوچه‌های خشونت به قلل مرتفع افتخار رسید رو بریزید دور. واقعین را استثناها نمی سازند.

 

یک خط افقی بکشید وسط کادر، تقریبا می‌شود تصویر بچه‌ای که رو به عروسک هاش خوابیده. باز هم همان ادا اطوار بازی مکش مرگ مای عشق به کودک و فلان. اما امان از وقتی که خط را نکشید، بعد آدم بیاید پایین‌تر توی کادر، چشم بگرداند توی عکس، شیشه شیر بچه و اسکناس‌ها و کلت‌ها و فشنگ و قرص‌های ولو روی تخت را ببیند. چیدمان هم در کار نیست. هرچه هست همین واقعیت لخت و نیش‌دار است و میراث خشونت.

رابرت یاگر(Robert Yager) اصالتا انگلیسی است و بزرگ شده‌ی لندن است. اما عکاس دوربین به دست خیابان‌ها و آدم‌هاست. برای خیلی مجلات معروف هم عکاسی کرده.چند سالی را بین بزهکارهای لاتین توی مکزیک و لوس آنجلس گذرانده و حاصل همین مجموعه‌ی گنگ است. بیشتر خواستید بدانید لینک های زیر هست. اگر باز هم بیشتر خواستید، انگشت رنجه فرموده چرخی توی گوگل بزنید.

به اضافه یک: بیوگرافی

به اضافه دو: Gangs selection

+ نوشته شده در ٩:٠۸ ‎ق.ظ توسط آزاده رحيمي