۱۳۸٧/٥/۱۳
وصیت

هرچقدر پلک می‌زنم باز هم همان قامت خدنگ و صورتِ اناری شماست که هوار می‌شود توی چشم‌هام و مغزم یکهو  از محاسبه باز می‌ایستد. چیزی برای گفتن باقی‌نمی ماند اینجور وقت‌ها. چشم‌هایم را مدتی باید می‌فرستادم مرخصی، یا مغزم را، یا نمی‌دانم کدام عضو را که اینقدر تصویر شما را واضح و راست قامت یادم نیاورد و چند شب، یا شاید شبها آسوده بخوابم. راستش را بخواهید همانقدر که شما را دوست می‌دارم، تنبلم. دلم می‌خواهد مثل قبل‌ترها پلک که روی پلک می‌گذارم بلادرنگ خواب یله شود روی چشم‌هام و خاطر‌ آسوده بخوابم، اما چه فایده، این رویا –شاید کابوس –ملک طلق خاطر شماست در وجود ناچیز بنده و قصد دست برداشتن از سر ِ شبها و روزها را ندارد. یقین دارم اینقدر عاشقتان هستم که تاب نیاورم و نتوانم تحمل کنم، یک روز همان کارد آشپزخانه را که با آن برایتان نارنج پوست گرفتم بر‌می‌دارم و فرو می‌کنم سمت چپ قفسه‌ی سینه‌ام که تمام شود این رویا یا کابوس یا هرچه که هست. می‌دانم، می‌دانم گفته‌ام که دوستتان دارم، درست! منتها همانقدر که اندازه ی دوست داشتنتان تنبلم، دوبرابر یا حتا بیشترش می‌ترسم. فکر اینکه یک روز یک جفت از همان گوشوارهای مسی که عکس سیب قرمز با برگهای سبز داشت و آنجا پشت همان ویترین ِ بدل فروشی- مثلن آنتیک فروشی- ِ خیابان منوچهری از اسفند گذشته جا خوش کرده، بخرم و بیاورم برایتان که یعنی به پیشکش و سپاس ِ آن همه رویا که هر شب صدقه سرِ شما هوار شد سرم و شما کادو را بگیرید و سرسری تشکری کنید و بگویید با همین الدنگ ِ مخمور ِ فعلیتان می‌خواهید سر کنید و رو برگردانید و حتا تعارفم نکنید که بفرمایید تو مثلن، خیلی بیشتر از آن دوست داشتن و تنبلی آزارم می‌دهد. حالا به همین وقت می‌گویم یک روز اگر خواستید دست دلتان را از آن بنگی ِ بی‌دست و پا بردارید و دلتان هوای همان گوشوارها را کرد، وجه‌ش را پرداخته‌ام و مانده پیش فروشنده به امانت. نشانی‌تان را دقیق گفته‌ام به‌اش؛ که چشمانی دارید آنقدر آبی که ماهی ها دَرَش شنا که نه پرواز می‌کنند. فروشنده یک جوری انگار که شناخته باشد خندید و اسکناس را پس داد و گفت هر وقت آمد می دهم به‌اش. گفتم که، اگر خواستید همانجاست، بروید بگویید یحیا مرا فرستاد. هم او که شب سی و یکم ِ شهریور ِ هزار و سیصد و هشتاد و چهار سنگینی پاییز را تاب نیاورد و رفت.

 

پاییز 84- بازنویسی همین الان.

+ نوشته شده در ٥:۳٧ ‎ب.ظ توسط آزاده رحيمي