۱۳۸٦/٢/۱٦
شعار، اِفِه، قيافه، همچين چيزی.

اگه قراره تو زندگی با همه ی اونای دیگه یه فیلم بازی کنیم، من رُل اول و دوم و سوم و چندم نمی خوام. دوست دارم یکی از همون سیاهی لشگرا باشم. از همونا که تو پیاده رو از کنار هم رد میشن. صامت باشه که چه بهتر.

+ نوشته شده در ۱٢:٤٦ ‎ب.ظ توسط آزاده رحيمي