۱۳۸٦/۱/٩
 

خوشبختی گاهی یک قطعه موسیقی می شود که پیش درآمدش آنقدر طولانی که آدم همانطور که با انگشت روی میز رنگ گرفته حوصله اش سر می رود، دست می کند لای موهاش، پیچ رادیو را می پیچاند و... سکوت.

+ نوشته شده در ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ توسط آزاده رحيمي