۱۳۸٥/٧/٥
 

نوشته شده بود که جک موجود خارق العاده ایست که حتا وقتی حرف می زند، مارلا زیبا می شود، و اینکه یک روز جک بزرگ می شود و مارلا دیگر دستش به حرفهای جک نمی رسد.

حالا جک چمدانش را بسته که برود روی شاخه ی بالاتری بایستد، مارلا در نقش پرنده ی کوچکی که از ارتفاع می ترسد به فرود اضطراری اکتفا می کند.

 

برداشتی آزاد از سناریوی نیمه تمام ِ فرجام پیش بینی شده – اثر ِ سینیوریتا دو نقطه دی.

 

 

 

+ نوشته شده در ٩:٢۱ ‎ب.ظ توسط آزاده رحيمي