۱۳۸٥/٥/۱٧
مغنی ملولم دو تايی بزن

دختر کوباییه هم مثِ من یواش یواش یاد میگیره که باید به خاطر کوچکترین اشتباه مجازات بزرگی بشه.

نیاز به پیچیده کردن نداره، برو.

من؟ به هیچ جا نمیخوام – و اصلن قرار نیست که – برسم. فقط میخوام از جایی که هستم برم. باید خودمو از حاشیه ها فاکتور بگیرم.

و سکوت، عکس العمل ِ بطیءِ همه ی اونچه که گذشت.

پ.ن: مخاطب خاص دارد.

+ نوشته شده در ۸:٢٤ ‎ب.ظ توسط آزاده رحيمي