۱۳۸٥/۳/٢۸
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در باکره   
کودکی ست   
که نه از سیب بود   
و نه از گندم   
اتفاقی بود   
که افتاد   
در چار دیوار جمعیتی   
که تو بودی   
انسان اولیه ای هستم   
که نیازش از خودش ساده تر است   
می ترسم از بهشت زیر پایم   
پس می کشم   
در آینه   
محو می شوی   
،عاشقانه های زن و این جنین   
برای فراموش کَردَن اَت   
کافی نیست   
...دوستانه به هم دست می دهیم و لبخند می زنیم   
یادت باشد   
ساعت 7   
صبح   
شب...   
نه از سیب بود   
نه از گندم   
نه عاشقانه ای بود   
نه قراردادی   
اتفاق بود   
فقط،یک اتفاق   
حالا   
،به جای مادر   
،آنا   
،اُم   
در تو جنینی ست   
:که تکرار می کند   
H.D 

سامره اسدزاده

+ نوشته شده در ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ توسط آزاده رحيمي